Sırada ne var, ne olmayacak

Abonelik olmadan damıtma

Bugün okumayı senin getirdiğin bir model yapıyor. Ücretli bir kademe — açıkça söylenmiş, bilerek alınmış — bunu hiç API anahtarı olmadan kullanmayı mümkün kılacak olan şey.

Kendini güncel tutan bir kimlik

Kaynakları okumak ve damıtmak yalnız ilk kurulum ekranında oluyordu. Artık saatlik bir tur var, istediğin an çalıştıracak bir kısayol var, ve kapatacak bir anahtar var.

Kimliği asistanına vermek

Makinende çalışan bir MCP sunucusu: kullandığın araçlar kimliği okuyabiliyor — bir konuda ne düşündüğünü, bir kuralın neyden çıktığını. İstemcinin boru üzerinden başlattığı yerel bir süreç: ağ yok, hesap yok, anahtar yok. Salt okunur, çünkü kimliği değiştirmek sana ait.

Bir tanesine değil, hepsine

Bağlantı sekmesi makinede bulduklarını listeliyor — Claude, Claude Code, Cursor, Windsurf, VS Code — ve zaten bağlı olan sunucularına dokunmadan herhangi birine bağlanıyor.

Motor, uygulamanın içinde

Tek indirme. Kurulacak Python yok, klonlanacak depo yok, terminal yok.

Asistanın ne göreceğini seçmek

Kanıt üç kademede, kendine ait bir güven tabanı, ve gizlenebilen konular — gizlenen konu kurallarını da yanında götürüyor.

Notlar ve mesajlar

Apple Notes ve Mesajlar da okunuyor; kimlik artık yalnız bir asistana yazdıklarına dayanmıyor. Bir konuşmadan yalnız senin yazdığın okunuyor.

Renk olarak tazelik

Sahneyi boyamanın beşinci yolu: bir kural en son ne zaman görüldü. Yeşil bu çeyrekten, gri üç aydan eski. Kimlik durağan değil, ve artık öyleymiş gibi yapmıyor.

Kimliği yanında götürmek

Markdown ya da JSON'a dışa aktarma, Dosya menüsünden ya da komut satırından. Kanıt metni istemedikçe girmiyor; yani dosyayı bir araca verirken başkalarının yazdıklarını vermemiş oluyorsun.

Ne okunduğunu görmek

Ayarlar → Kaynaklar neyin nereden geldiğini ve hangi modelin çağrıldığını sayıyor. Gizlilik iddiası lsof ile denetlenebiliyordu; artık pencerede de denetlenebiliyor.

Windows

İşini okuyan taraf zaten taşınabilir — aynı kod, her platform. Yeniden yazılması gereken, kimliği çizen pencere. Ve burada en çok istenen şey bu.

Kimliğin değişimini izlemek

Kurallar sen değiştikçe değişiyor. Bir ayda ne çıktı, ne soldu, ne kendiyle çelişti — bunu gösteren bir görünüm, bir fotoğraftan başka bir üründür.

Bir dilimi bilerek paylaşmak

Tek bir konuyu ya da tek bir katmanı başkasına vermek — bir çalışma arkadaşına, yeni bir takıma — kimliğin tamamını vermeden.

Hesap

Ürünün yaptığı hiçbir şey hesap gerektirmiyor, ve bir hesap olsaydı “makinenden çıkmıyor” cümlesi denetleyebileceğin bir şey olmaktan çıkıp inanmanı istediğimiz bir şeye dönerdi.

Motoru şimdilik açmak

Önemli iddialar onsuz da denetlenebiliyor, hem de daha kesin biçimde — lsof ve sqlite3 ne olması gerektiğini değil ne olduğunu söylüyor. Sonra açmak mümkün kalıyor; kapatmak geri alınamazdı.

Sunucuda damıtma

İşini başkasının bilgisayarında okumak, bu ürünün var olma sebebinin tam tersi — ne kadar hızlı olursa olsun.

Uygulamanın yazması

Görüntüleyici salt okunur kalıyor. Güven formülü ve her kuralın kanıtını taşıması zorunluluğu motorda yaşıyor; uygulamanın içindeki ikinci bir kopya, ikisinin senin kim olduğun konusunda anlaşmazlığa düşmesinin yolu.

Boşlukları tahminle doldurmak

İnce bir kimlik dürüsttür. Kulağa makul gelen kurallarla şişirmek resmi güzelleştirir, ürünü değersizleştirir.