Neyi okuyor, ne yazıyor, onunla ne yapılır

İki yarı

Motor işini okuyor ve anı yazıyor. Görüntüleyici onları çiziyor. Tek indirme olarak geliyorlar ve tek bir dosyayı paylaşıyorlar: motor yazıyor, görüntüleyici salt okunur açıyor ve ikisi de ağ diye bir şey bilmiyor.

Zihni değiştiren her şey bilerek motorun üzerinden geçiyor. Sinyal gücünün formülü ve izin zorunlu olduğu kural tek yerde yaşıyor; uygulamanın içindeki ikinci bir uygulama, ikisinin senin kim olduğun konusunda anlaşmazlığa düşmesinin yolu.

Neyi okuyor

Yalnız makinende zaten duranı ve yalnız açtıklarını:

• Asistan geçmişleri

  Claude Code, Codex ve Gemini CLI oturumların ve indirdiğin ChatGPT ya da Claude dışa aktarımları. Ne istediğin ve neyi düzelttiğin.

• Notlar

  Apple Notes, ya da herhangi bir markdown klasörü — bir Obsidian kasası, bir Notion dışa aktarımı. Kimse sormazken yazdıkların.

• Mesajlar

  Yalnız senin yazdıkların. Sorgu karşı tarafın satırlarını hiç seçmiyor; sözleri sonradan ayıklanmıyor, hiç okunmuyor. WhatsApp dışa aktarımı için de aynısı.

• Git

  Yazara göre kendi commit'lerin. Konuşmada değil kodda görünen alışkanlıklar.

Notlar ve Mesajlar macOS'un koruduğu dosyalarda duruyor, o yüzden Tam Disk Erişimi istiyorlar. O olmadan bu ikisi okunmuyor ve zihin daha azına dayanıyor; hiçbir şey bozulmuyor ve senden hiçbir şey gizlenmiyor.

Beş katman

Her anı tam olarak birine ait. Çıktının bir notlar yığını olmamasının sebebi bu ayrım.

• Değerler

  Takas etmeyeceğin şeyler. Geç beliriyor, geç değişiyor ve yanlış olma ihtimali en düşük olanı.

• Kalıplar

  Kendini öyle tarif eder miydin bilinmez, ama tekrar tekrar yaptığın şeyler. Açık ara en büyük katman.

• Üslup

  Bir şeyi nasıl söylediğin: uzunluk, doğrudanlık, neyi şişirmeyi reddettiğin.

• Tercihler

  Hiçbir şey seni zorlamıyorken neye uzandığın. Tercih değer değildir; motor birini diğerine terfi ettirmiyor.

• Güncel durum

  Bu ay doğru olan. Geçici bir hâlin senin hakkında bir gerçek sayılmaması için bilerek ayrılmış.

Sinyal gücü ve anıların neden kaybolduğu

Her anı, motorun onu kaç izin desteklediğinden ve kaçının onunla çeliştiğinden türettiği bir sinyal gücü taşıyor. 0,35 altında hiçbir şey yazılmıyor. Uygulamada Ayarlar → Kimlik bu tabanı daha da yükseltiyor; yalnız motorun savunabileceğini görmek istiyorsan. Kaç tanesinin gizlendiği her zaman üst çubukta yazıyor, çünkü zihninin bir kısmına bunu bilmeden bakmak, hiç bakmamaktan kötüdür.

Tam olarak bir kez görülmüş bir anı yayımlanmıyor, taslak olarak bekletiliyor. Çatışan iki anı, sessiz bir çözüm değil, gelen kutusunda bir soru oluyor.

Bir anıya katılmamak

Herhangi bir düğüme tıkla. Panel anıyı, katmanını, sinyal gücünü ve doğduğu izleri gösteriyor — düzeltmeleri işaretlenmiş gerçek mesajlar. Anı yanlışsa, izler genellikle nedenini gösteriyor.

• Korteksi gizle

  Veritabanında kalıyor ve görünmeyi bırakıyor. Gizlemek “bu ben değilim” demektir, “kaydı sil” değil.

• İki korteksi birleştir

  Motor tek bir korteksi ikiye bölmüşse, birleştirmek ona sınırı öğretiyor.

• Bir çatışmayı cevapla

  Gelen kutusu onları sıraya koyuyor. Cevaplamak anıyı karara bağlıyor ve motora bir dahakine hangi okumaya güveneceğini söylüyor.

• Taslağı onayla ya da düşür

  Tek izi olan anılar, gerçek olup olmadıklarını söyleyene kadar gelen kutusunda bekliyor.

Asistana vermek

Zihin, kendine ait bir pencerede durmaktansa zaten çalıştığın araçların içinde daha işe yarıyor. Ayarlar’daki asistan listesi bu makinede bulduğu istemcileri gösteriyor (Claude, Claude Code, Cursor, Windsurf, VS Code, JetBrains, ChatGPT/Codex, Gemini CLI) ve zaten bağlı olan sunucularına dokunmadan herhangi birine tek düğmeyle bağlanıyorsun. Listede olmayan bir istemci yanındaki parçayı, ya da eklentileri kendi kuruyorsa paketi alıyor. Terminaldeki karşılığı coredence connect.

Asistanın aldığı şey okunacak bir dosya değil, sorabileceği bir yol: bir konuda ne düşündüğün, hangi anıların onu kapsadığı ve herhangi birinin hangi izlerden doğduğu. Salt okunur. Bir asistan zihnini alıntılayabilir ve ona katılmayabilir, ama düzenleyemez — kim olduğuna karar vermek sende kalıyor.

Sunucu senin makinende çalışıyor. İstemci onu başlatıyor ve boru üzerinden konuşuyor; yani hesap yok, anahtar yok ve bir portu dinleyen hiçbir şey yok.

Ve her şeyi vermek zorunda değil. Ayarlar → Asistanlar, bir asistanın ne görebileceğine karar veriyor:

• İzler, üç kademede

  Metniyle birlikte, ya da yalnız kaç ana dayandığı ve ne zaman olduğu, ya da hiç. Bir anının neden var olduğunu sormak, doğduğu mesajı okumak zorunda değil.

• Kendine ait bir sinyal gücü tabanı

  Sinir haritasının çizdiğinden ayrı. Bakmak istediğin şeyle dışarı verdiğin şey aynı olmak zorunda değil.

• Tutulan korteksler

  Gizlenen bir korteks anılarını da yanında götürüyor. Başlığı gizleyip anıları bırakmak, hiçbir şeyi gizlememek olurdu.

Güncel tutmak

Pekiştirme döngüsü saatte bir kaynakları yeniden okuyor; uygulama kapalıyken de dönüyor. Pekiştirme her döngüde olmuyor: her pencere anılarının tamamını taşıdığı için yarım pencere göndermek hakkın büyük kısmını tekrar eden bağlama harcamak demek. Döngü, pencere dolana ya da bir gün geçene kadar bekliyor ve ne beklediğini Ayarlar'da yazıyor. Beklemek istemiyorsan istediğin an elle çalıştırabilirsin (Mac'te ⇧⌘R, Windows'ta Ctrl+Shift+R); sinir haritasının sabit kalmasını istiyorsan Ayarlar → Motor'dan kapatabilirsin. Harita veritabanını izliyor ve motor yazar yazmaz kendini yeniden çiziyor, yani döngü sürerken pencereyi açık bırakabilirsin.

Ne tutuyor

Pekiştirme bir modele para ödemek demek ve ne kadar ödeyeceğini önceden bilebilmelisin. Motor bunu tahmin etmiyor: bekleyen olayları pencerelere bölüp gönderilecek istemleri kuruyor ve jetonu sayıyor — tek bir çağrı yapmadan.

• coredence cost

  Kaç olay, kaç pencere ve üç rakam: motorun bugünkü hâliyle, tekrar eden bağlam önbelleğe alınırsa, bir de toplu iş kuyruğu kullanılırsa. Pencerede Ayarlar → Bekleyen damıtma aynı sayıları gösteriyor.

• Maliyeti zihnin boyu belirliyor

  Şaşırtıcı olan bu: her pencerede tekrar eden bağlam — mevcut anıların listesi, korteksler, sınıflandırma — istemin büyük kısmı. 457 anılık bir zihinde ölçüldüğünde %63'tü. Yani zihin büyüdükçe pekiştirme pahalılaşıyor, okunan olay sayısı sabit kalsa bile.

• coredence distill --batch

  Acelesi olmayan iş için: pencereler toplu iş kuyruğuna gidiyor, tekrar eden bağlam bir kez ödeniyor ve toplam belirgin biçimde düşüyor. Karşılığında sonuç 24 saate kadar sürebiliyor; beklemen gerekmiyor, sonuç hazır olunca pekiştirme döngüsü kendisi topluyor. Elle almak istersen coredence collect.

• Kendi anahtarında tavan yok

  Plan bir kolaylık: model çağrısını biz ödüyoruz ve aylık bir hak veriyoruz. Kendi anahtarınla çalışırsan hak diye bir şey yok, maliyetine kullanıyorsun — hakkın bittiği ekranda o kapı da duruyor.

• Aynı jeton sayısı üç ayrı anlama geliyor

  Kendi anahtarınla çalışıyorsan sağlayıcıya jeton başına para ödüyorsun ve ekran tutarı gösteriyor. Kurulu bir Claude aboneliğiyle çalışıyorsan ek ücret yok, aboneliğinin kotasından düşüyor. Planla çalışıyorsan aylık hakkından. Üçüne de dolar göstermek, ikisine olmayan bir maliyeti var gibi göstermek olurdu; ekran hangisindeyse onu yazıyor.

Bu sayıların hepsi ölçüm; buradaki hiçbir rakam tahminle konmadı ve ölçüm yenilendiğinde bunlar da yenileniyor.

Windows'ta

Kurulum hem motoru hem pencereyi getiriyor. Pencere zihni gösteriyor; asistanların da onu MCP üzerinden okuyor, yani "benim hakkımda ne biliyorsun" diye sorabiliyorsun. Kurmadan denemek istersen zip yalnız motoru taşıyor; orada pencere yok ve komutun adı coredence.bat.

• Kurulum dosyası

  Çift tıkla, bitir. Kendi kullanıcı dizinine kuruluyor, yani yönetici hakkı istemiyor ve UAC penceresi çıkmıyor; PATH'e ekleniyor ve bitince Coredence penceresini açıyor; ilk kurulum orada yapılıyor.

• coredence status

  Zihinde ne var, en son ne zaman güncellendi.

• coredence rule <kelimeler>

  Bir anıyı arıyor; adını verirsen o anıyı sayılarıyla ve dayandığı gerçek anlarla gösteriyor. Beceri dosyasında bir cümle görüp "bu nereden çıktı" diye sormanın yolu.

• coredence connect

  Makinede bulduğu istemcileri listeliyor; --all hepsine birden bağlıyor.

• coredence uninstall

  Pekiştirme döngüsünü söküyor ve istemci bağlantılarını kaldırıyor. Zihin duruyor; silmek istersen --everything.

• %USERPROFILE%\.coredence

  Zihin, profil ve pekiştirme döngüsünün günlüğü. Mac'tekiyle aynı dizin ve aynı biçim: bir makinede pekiştirilen zihin diğerine taşınabiliyor.

Pekiştirme bir modele ihtiyaç duyuyor. Claude Code kuruluysa onu kullanıyor; değilse kurulum API anahtarını istiyor. Anahtarsız da devam ediyor — kaynaklar okunuyor, asistanlar bağlanıyor, pekiştirme sonraya kalıyor. Bir fark daha var: Windows dosya izinlerini POSIX gibi uygulamıyor, yani anahtarı taşıyan profil makinedeki diğer kullanıcılara açık olabiliyor; motor bunu ilk yazımda söylüyor.

Neyin nerede durduğu

• ~/.coredence/coredence.db

  Zihin. Tek bir SQLite dosyası. Kopyala, yedekle, herhangi bir SQLite aracıyla aç, ya da sil.

• ~/.coredence/profile.toml

  Neyi okuyabileceği ve neyle düşündüğü. API anahtarın burada, yalnız senin okuyabildiğin bir dosyada.

• Pencere hiç soket açmıyor

  lsof -i -a -p $(pgrep -x Coredence) ile bak, hiçbir şey yazdırmıyor. Ağa çıkan taraf motor ve iki şey için çıkıyor: pekiştirirken seçtiğin modeli çağırıyor ve günde bir kez github.com'a son sürümün hangisi olduğunu soruyor — o istekte seni tanıtan hiçbir şey yok ve coredence updates off ile kapanıyor. Modeli kendi makinendekine yönlendirirsen ilki de bitiyor.

• Ayarlar → Motor

  Uygulamayı başka bir veritabanına yönlendiriyor ve haritanın sabit kalmasını istersen kendiliğinden güncellemeyi kapatıyor.

Burada kapsanmayan her şey sorun takibine ait. Bu sayfada yanlış ya da eksik bir şey varsa, söyle.